Traxedia aérea

Onte non puiden escribir unha soa palabra sobre a traxedia aérea acontecida en Barajas, porque non me saían as palabras pra solidarizarme cos familiares das vítimas e trasmitirlles dende este pequeno recuncho da blogosfera o meu pesar e as miñas condolencias.

Aterrado, así foi como estaba onte, escoitando cada novo teletipo que comunicaba o telexornal, e escoitando como o número de vítimas do accidente non deixaba de medrar. Sentín verdadeiros arrepíos, e tentei un par de veces escribir sobre o suceso, pero finalmente fun incapaz.

Finalmente o accidente deixa un balance de categoría catastrófica, con 153 mortos, e 19 feridos, varios deles en estado moi grave. Feitos como estos fannos lembrar a fraxilidade das nosas vidas, de como podemos atopar a morte no noso camiño dun xeito inesperado, e terrorífico. Lin os xornais, escoitei a radio e vin os telediarios, e todos lograron poñerme a pel de galiña, e sentir a mesma anguria que experimentei cos atentados de Madrid.

Paréceme incrible que aínda acontezan accidentes coma estes no noso país, coido que debería existir unha importante e adecuada revisión independente dos avións, non somentes por parte dos técnicos das compañías aéreas. O voo retrasouse por problemas técnicos minutos antes de despegar, e durante unha hora os técnicos da compañía estiveron evaluando o aparato. Spanair asegura que todo estaba ben, que os técnicos arranxaron os problemas que tiña o aparato, pero finalmente algo saíu mal cun tráxico final. Agora hai que agardar a que se acometan as investigacións pertinentes, o estudio das caixas negras e os aclarecementos dos feitos.

Esta era unha nova que non podía obviar, aínda que quixera. Aínda quedan moitas preguntas sen resposta, pero teremos que agardar pra saber máis. Dende aquí quero enviar as miñas condolencias ao pobo canario, e das outras comunidades que perderon a alguén neste terrible suceso.